Anna Maria Jopek

Este CD foi outro dos agasallos de Asia, unha amiga de Polonia que me conta cousas impresionantes da cultura do seu país, pouco que ver cos estereotipos que nos venden os medios, que só nos informan do frikismos dos xemelgos e as súas aberrantes ideas políticas. Pouco a pouco irei compartindo con vós todo esto.

Anna Maria Jopek con Pat Metheny:

Tamén vos deixo este delicioso blog de música.

Yomelo Montosolo

Yomelo Montosolo fíxonos pasar una divertidísima velada no seu concerto onte no pub "La Casa de Arriba". Un bo exemplo este rapaz ao que coñecín no YouTube cantando "a pelo" nunha rúa de Ourense. Non fan falta moitos medios para pasalo ben, ogallá que acade moito éxito, o merece de verdade. Na foto empezando pola esquerda: Rebeca, a miña sobriña, un encanto de rapaza coa que celebramos a súa incorporación á Caixa (mágoa que Caixanova deixase perter este fichaxe, mala política de persoal a desta entidade, penoso exemplo de xestión do que falaremos outro día....) Yomelo, Hania, Nuria, Asia (unha descuberta para amar todavía máis a Polonia) máis eu. Bicos Yomelo e moito éxito. Aquí vos deixo un dos seus videos.
MySpace de Yomelo.

Parabéns ao Concello de Porriño por ter organizado este concerto. A orquesta de cordas do conservatorio de Música de Vigo no que tamén participaron rapaces da Escola de Música do Porriño. Unha ledicia escoitar a estes pequenos. A música clásica precisa de moitas accións coma esta. Parabéns oo seu director J.M. Fernández que nos amosou o resultado do seu grande traballo. Un concerto preciosos donde maiores e pequenos disfrutamos da música clásica.

Mmmmmmúsica!

Mágoa que rematara a semana de paixón sen respostar a tempo á suxerente e acaída proposta de Harvey [et. al.] que veño de recibír vía R.R. Vou a ver se racho un pouco con esa imaxe de blog serio que me atribúen as boas línguas. Música para follar....un bo tema e ademáis estes días fai reflexionar sobre as rotundas diferencias entre a idea de pracer que temos . Pero este é outro tema. Música para follar... hai polvos musicais que xa non son quen de lembrar... e outros que xa me gustaría, pero no relacionado coa música recomendable para poñerse á tarefa si que podo dicir algo coa inestimable axuda do meu performance preferido.

• Case toda a música francesa dos 70 te leva directamente ao rincón máis oscuro, eu non esquecerei nunca o clásico "Je t´aime mais non plus" que sonaba no oitocentos cincuenta tódolos domingos de moitos veráns. Aquelas suspiros de Jane Birkin e Serge Gainsbourg xa se nos quedaron aí para sempre. Fixéronse moitas versións, como esta de placebo pero a sensualidade daquela non a acadou ningunha.
• Un pouco máis tarde non estaba mal ver e escoitar ao fermosísimo e sensual Chris Isaak.

• Dos vellos roqueiros aquí vos deixo duas xoias. De Roy Orbison calquera tema é bo para poñerse romántico escoitando a mellor música, pero este vídeo ademais ten sorpresa, haber se adiviñades os que están tocando co Rey. Aquí vai o famoso Pretty Woman de verdade...uf!!!!

• Outro un pouco máis tolo...M E A T L O A F .... remataba moitas actuacións verdadeiramente apaixoado....¡¡¡¡disfrutade!!!!! ¡hmmmmmmmmmmm.....! ¿pero quen é esa rapaza morena....?

• Joe Cocker, imprescindible, ... ¡para quedar só co chapeu, certo!

• En streap teasi masculino aínda non atopei nada mellor ca esto ... o Robin e do "máis completo" ¿non si?

¡¡¡que disfrutedes!!!

Micah P.HInson no Campus de Vigo

Escoitade e mirade este precioso vídeo se aínda non coñecedes a Macaipí. Estará no Campus da Universidade de Vigo o día 11 de abril ás 19:00 horas. Para non perdelo.

Micah P.Hinson en MySpace

La música...como tortura

¿no os ha pasado al entrar en una de esas tiendas de moda y salir despedidos como si hubiéseis disparado un cañón de la Primera Guerra Mundial? ...y me confirman las chicas que "tienen la suerte" de trabajar ahi, que el tipo de música y los decibelios los eligen ELLOS...no lo pude evitar, me acordé de Guantámano...