lunes, febrero 22, 2010



Estou segura, xa todo foi pensado e ata dito nalgures. Hoxe pensaba eu mentres premía o número 4 do meu ascensor que...
moralmente falando, casi é tan malo sentirse culpable sin ter feito nada concreto como sentirse libre de toda culpa cando se é realmente culpable de algo...exactamente, verba por verba o que escribiu H.A. (2004:433) hai máis de corenta anos, segundo lin esta mesma noite. Así que satisfeita de ter pensamentos de altura quedo tranquila ollando o mar dende esta glamurosa terraza.



Foto: A.B.B. en Baiona.

4 comentarios:

Beluka dijo...

os seus pensamentos, miña señora, sempre lle foron de altura!
fermosa foto

cãosemdono dijo...

Sí, sí, pero o carallo para os que estudiamos en colexio de curas é cando te sintes culpable e aínda por riba "te puedes quedar ciego" coas túas accións...

Ana Bande dijo...

grazas Belukiña, o de señora chegouma a alma, serio...

canciño, déixese de caralladas e volva ao redil que senón sempre falan os mesmos. Bicazo!

Chousa da Alcandra dijo...

Vexo moitos "catros" nesta entrada.

Non teño motivos para dudar da súa palabra, pero seguro que a foto é en Baiona?. E que eu xuraría ter visto esa gaivota en Oia...